जे बदलू शकत नाही, त्यासाठी चिंता करू नये…जे बदलू शकतो, त्यासाठी धैर्य हवे

.

काही सत्ये अशी असतात, जी माणसाने कितीही प्रयत्न केला तरी बदलू शकत नाहीत. काळाची दिशा, गेलेले क्षण, घडलेली घटना, इतरांची मानसिकता… या साऱ्यांवर आपले नियंत्रण नसते. अशा गोष्टींसाठी सतत चिंता करत राहणे म्हणजे स्वतःच्या जीवनऊर्जेचा अपव्यय करणे होय. चिंता ही समस्येचे उत्तर नसून, माणसाच्या विवेकावर पडलेली धूळ आहे; ती विचार धूसर करते, आत्मविश्वास कमकुवत करते आणि वर्तमान क्षण हिरावून घेते. जे बदलू शकत नाही, ते स्वीकारण्याची कला आत्मसात केली कीच मनाला शांततेचा श्वास मिळतो आणि अंतर्गत सामर्थ्य जागृत होते.

परंतु जीवन फक्त स्वीकारावर थांबत नाही. जिथे बदल शक्य आहे, तिथे धैर्याची खरी कसोटी लागते. स्वतःच्या सवयी बदलणे, विचारांची चौकट मोडणे, चुकीविरुद्ध उभे राहणे, अन्यायाला नकार देणे हे सगळे सोपे नसते. बदलासाठी फक्त इच्छा पुरेशी नसते; निर्धार, सातत्य, चिकाटी आणि आत्मविश्वास आवश्यक असतो. धैर्य म्हणजे भीती नसणे नव्हे; भीती असूनही योग्य ते करण्याची ताकद मिळवणे म्हणजे धैर्य. जो माणूस बदलू शकणाऱ्या गोष्टींकडे पाठ फिरवतो, तो स्वतःच्या प्रगतीला अपयशी ठरवतो.

शहाणपण म्हणजे या दोहोंमधील सूक्ष्म सीमारेषा ओळखणे. काय स्वीकारायचे आणि कशासाठी लढायचे, हे समजणे हीच जीवनाची खरी परीक्षा आहे. जेव्हा माणूस व्यर्थ चिंतेपासून मुक्त होतो आणि योग्य बदलासाठी धैर्याने उभा राहतो, तेव्हा त्याचे व्यक्तिमत्त्व केवळ परिपक्व होत नाही, तर तो आपल्या जीवनाचा शिल्पकार बनतो. शांत स्वीकार आणि निर्भय परिवर्तन या दोन्हींच्या समतोलातूनच खऱ्या अर्थाने अर्थपूर्ण, सशक्त आणि प्रेरणादायी जीवन घडते.

जगण्याच्या प्रत्येक क्षणात हीच कला आवश्यक आहे..क्षणिक सुख-दुःख, यश-असफलता, आशीर्वाद-अवरोध, या सर्वांचा योग्य विवेकाने विचार करणे. जेव्हा आपण आपल्यातील भीती, मोह, आणि चिंता यांना ओळखतो आणि त्यांचा प्रभाव कमी करतो, तेव्हा जीवन अधिक स्वच्छ, अधिक प्रकाशमान आणि अधिक स्वतंत्र होतो.

धैर्य आणि स्वीकार ही केवळ मानसिक शक्ती नाहीत; ही जीवनाच्या प्रत्येक वळणावर वाट दाखवणारी प्रकाशपुंज आहेत. जेव्हा मनात धैर्याची मशाल पेटवली जाते, तेव्हा प्रत्येक अडथळा मार्ग बनतो, प्रत्येक अंधार प्रकाश बनतो आणि प्रत्येक संकट अनुभवाचे धडे बनते.

आणि शेवटी, ज्या माणसाने या दोन्ही तत्त्वांना आत्मसात केले..स्वतःच्या नियंत्रणाबाह्य गोष्टी स्वीकारणे आणि बदलण्यायोग्य गोष्टीसाठी निर्भय उभे राहणे..तो माणूस केवळ जगत नाही; तो जगाला नवे अर्थ देतो, नवे मार्ग दाखवतो आणि स्वतःच्या जीवनाचे अद्वितीय शिल्प तयार करतो.

जीवनात जे बदलू शकत नाही, त्याला मान देणे आणि जे बदलू शकतो त्यासाठी निर्भय प्रयत्न करणे याच्यात खरी सामर्थ्याची, सुजाणपणाची आणि आत्मविश्वासाची खरी ओळख आहे.

धन्यवाद मित्रांनो.. 🙏

- विचार संकलन, लेखन आणि संपादन.. ✍️

आपलाच एक वैचारिक स्नेहीं मित्र.. 

🎓 #विद्यार्थीमित्र प्रा. रफीक शेख

The Radical Humanist..

साहित्यप्रेमी | विवेकवादी | समाजमाध्यमकार

🔰 The Spirit of Zindagi Foundation..

"मानवी सामर्थ्याला जागवणारं प्रेरणेचं क्षितिज..!"

Inspire | Educate | Empower | Excel

🔰डॉ. ए.पी.जे. अब्दुल कलाम विद्यार्थी फाउंडेशन..

"Nurturing Potential Through Education"

शिक्षण | सेवा | प्रेरणा | प्रबोधन | सामाजिकता | संशोधन